DORPEN OM TE BEZOEKEN – SAN MIGUEL DE SALINAS

San Miguel de Salinas betekent letterlijk Sint-Michaël van de zoutmeren. Vroeger werd zout gewonnen door de Noord-Europese buurlanden van Spanje en vooral gewaardeerd om zijn conserveereigenschappen.

San Miguel, gelegen aan de voet van het Los Alcores-gebergte, staat ook wel bekend als het Balkon van de Costa Blanca. Vanaf de top van de berg, die zich ongeveer 100 meter boven zeeniveau bevindt, is de hele kustlijn van Alicante te zien.

Van oudsher is San Miguel, net als veel andere dorpen in de Vega Baja, bevochten en bezeten door vele strijdende partijen, maar viel het voornamelijk onder de jurisdictie van de gemeenteraad van Orihuela. In San Miguel zijn archeologische overblijfselen te vinden van verschillende beschavingen, waaronder de Iberische, Romeinse en Arabische. In maart 1955 werd echter de liefste wens van San Miguel de Salinas vervuld en werd het een onafhankelijke gemeente, die het tot op de dag van vandaag heeft behouden.

Uit de archieven die in Orihuela bewaard worden, blijkt dat er in 800 na Christus een kluizenaarswoning in San Miguel werd gebouwd. Deze kluizenaarswoning groeide in de loop der tijd uit tot het klooster van San Gines en diende als verblijfplaats van de Augustijner monniken en Karmelietessen. Nadat het klooster in 1407 was geplunderd, richtte de lokale adel de Broederschap van San Gines op om het klooster te beschermen tegen ongewenste confrontaties van zowel Moren als piraten.

San Miguel ligt vlak bij de grens tussen Murcia en Alicante en in het zuidelijke deel van de Vega Baja, op ongeveer 4 km van de Middellandse Zee en heeft een redelijk droog klimaat. De gastronomie van de stad is natuurlijk vergelijkbaar met die van andere dorpen in de Vega Baja, maar gazpacho met patrijs en haas is bijzonder beroemd.

Als je door de straten van San Miguel slentert, is het moeilijk voor te stellen dat er nu 52 verschillende nationaliteiten in de stad wonen, waaronder een groot aantal Britten en Duitsers. De kerk staat aan de Plaza de la Libertad en kreeg in 1723 parochiestatus toen de kerk aan San Miguel werd gewijd. Eerder stond er al een kerk op dezelfde plek, die in 1600 werd gebouwd, maar deze moest in 1689 worden afgebroken vanwege de slechte kwaliteit van de oorspronkelijke bouw. ​​De huidige kerk werd vervolgens herbouwd tussen 1689 en 1719.

Rond dezelfde tijd dat de oorspronkelijke kerk werd gebouwd, in 1600, begonnen lokale landeigenaren met de bouw van de eerste huizen in het gebied dat later San Miguel de Salinas zou worden.

De aardbeving van 21 maart 1829 legde San Miguel in puin en de langzame en moeizame wederopbouw van dit kleine dorp moest beginnen. Er werd dank betuigd aan de bisschop van Orihuela, die genereus bijdroeg aan de moeizame herbouw. ​​Het oude stadhuis werd gebouwd in 1840 en omvatte de plaatselijke gevangenis. Het was vanaf die tijd onafgebroken in gebruik tot 3 januari 1988, toen het nieuwe stadhuis werd ingewijd om te voldoen aan de behoeften van een groeiende gemeenschap. Voordat het stadhuis in 1840 werd gebouwd, vonden de vergaderingen noodgedwongen plaats in verschillende geschikte huizen in het dorp.

Een wandeling door San Miguel laat je kennismaken met de vele pijnboombossen, evenals de gebieden waar rozemarijn, tijm en witte zonneroos groeien. Vogelliefhebbers kunnen in het dorp de rode patrijs en de tortelduif spotten, en in de pijnboombossen kun je uilen, buizerds en houtduiven spotten. Door de ligging biedt San Miguel een natuurlijke leefomgeving voor deze soorten, samen met wezels, konijnen en vossen.

Helaas maken de sinaasappel- en citroenboomgaarden geleidelijk plaats voor de bouwsector, waardoor de economische groei van het dorp wellicht zal verschuiven van landbouw naar toerisme. San Miguel de Salinas is echter een dorp waar de lokale bevolking een eenvoudig leven leidt en grote genegenheid heeft voor de natuur en de kenmerken van de Segura. Het is een dorp met de heerlijke geur van amandelen, citroenen, munt en kruiden, en een dorp dat trots terugdenkt aan de geschiedenis van de zoutmeren.