Ik geloof dat het de benedictijner monnik John Lydgate was die als eerste zei: "Je kunt sommige mensen altijd tevreden stellen, je kunt alle mensen soms tevreden stellen, maar je kunt niet alle mensen altijd tevreden stellen."
Hij moet aan de Orihuela Costa gedacht hebben, want het lijkt erop dat de burgemeester, wat hij ook probeerde, Emilio Bascuñana en zijn raadsleden dat deel van de kust van de gemeente beheren en verzorgen, is er wel een fractie die hem bekritiseert omdat hij het verkeerd doet.
En dit was de situatie na de bijeenkomst van de bewoners op La Zenia-strand op woensdag 25 december en hun spontane viering van Kerstmis.
Er was warme zonneschijn, zand, zee en heel veel muziek terwijl meer dan 10,000 mensen, velen verkleed in kerstkostuums, een hele dag doorbrachten, uiteraard met de nodige hapjes en drankjes, en genoten van het leven. Ze vierden dit feest op de 27,000 vierkante meter kustlijn, waar ze nauwelijks ruimte hadden om een speld op te leggen.
Het is waar dat het strand uit zijn voegen barstte van de feestvierders, die zelfs van heinde en verre kwamen, zoals Albacete, Ontinyent, Cartagena en Murcia-stad, om deel te nemen aan een evenement dat elk jaar populairder wordt.
Ik heb zelf meer dan twaalf jaar aan de festiviteiten deelgenomen, maar ik ga er zelf niet meer naartoe. Ik vind dat het aantal bezoekers de locatie ontgroeit en dat, in combinatie met het gebrek aan management door de lokale overheid, het slechts een kwestie van tijd is voordat er ernstige ongelukken of andere ongewenste incidenten plaatsvinden.
Ik voel mij ook benadeeld door de lokale expatband “Gewoon messing"die 17 of 18 jaar geleden grotendeels verantwoordelijk waren voor het organiseren van het spontane evenement, werden door de raad weggewerkt toen de bijeenkomst aan populariteit won en de gemeente ingreep. Zij vervingen het ensemble onmiddellijk door hun eigen acts, omdat ze het evenement als hun eigen begonnen te claimen en graag wat meer verantwoordelijkheid voor de organisatie wilden dragen.
Maar nu lijkt de cirkel rond te zijn en is men het slachtoffer geworden van haar eigen succes. Steeds meer groepen en verenigingen bekritiseren de raad vanwege het gebrek aan strandwachten, de afwezigheid van de Policia Local en de Guardia Civil en het ontbreken van enige vorm van veiligheid of eerste hulp tijdens wat ongetwijfeld de grootste jaarlijkse bijeenkomst is van bewoners aan de kust.
Woensdagmiddag was het inderdaad lastig om de sociale media bij te houden. Bericht na bericht was vol kritiek op de lokale raad, maar iedereen was het erover eens dat het de drukste 25 december ooit was in La Zenia.
In een bericht stond: "De Ayuntamiento zou dit soort dingen moeten ondersteunen, zodat er vaste posities zijn voor het Rode Kruis, de Civiele Bescherming en de Lokale Politie. Er zouden ook strandwachten op de stranden moeten zijn en een informatiepunt waar kinderen terechtkunnen als ze verdwaald zijn."
Ook was er veel kritiek op het verkeersmanagement, of beter gezegd het gebrek daaraan. Tientallen auto's stonden illegaal geparkeerd op de stoep en voor particuliere opritten. Ook reden andere voertuigen rondjes in hun poging om zo dicht mogelijk bij het strand te komen.
“En er was ook geen enkele vertegenwoordiging van de raad aanwezig bij het evenement”, zo werd gesteld, “behalve een paar assessoren.”
Een andere kritiek die verscheen in de FAOC WhatsApp-groep, was weliswaar wat meer ondersteunend maar nog steeds even kritisch over het gemeentebestuur: "Ik zag net het nieuws uit heel Spanje, waar veel berichten waren van mensen die Kerstmis vierden op het strand, maar nergens in het land deden ze dat in zulke aantallen als we in La Zenia zagen. Dat bewijst dat dit gemeentehuis zo onbekwaam is dat het niet eens weet hoe het op televisie moet 'verkopen'."
Persoonlijk heb ik genoten van een veel relaxter en rustiger moment op Campoamor Beach, waar “Just Brass” opnieuw hun claim heeft neergelegd en waar ik de ruimte had om mijn ligstoelen neer te zetten, een ruim stuk grond te creëren en te genieten van een potje voetbal met mijn kleinkinderen, zonder dat ik werd geduwd of onder mijn voeten werd vertrapt.
