Het recente besluit van de PP en Vox in het Valenciaanse parlement om statistische gegevens te scheiden tussen autochtone en migrantenpopulaties heeft geleid tot wijdverbreide bezorgdheid onder maatschappelijke organisaties en academische experts. Hoewel sommigen beweren dat dit onderscheid inzicht kan bieden in de behoeften van het overheidsbeleid, vrezen velen dat het vooroordelen eerder versterkt dan dat het begrip bevordert.
Organisaties zoals Cáritas benadrukken dat data nuttig kunnen zijn wanneer ze ethisch worden gebruikt om het welzijn van burgers te verbeteren. Secretaris-generaal Javier Ruvira in Alicante waarschuwt echter dat statistieken niet gebruikt mogen worden om te suggereren dat immigranten een negatieve impact hebben. Hij benadrukt dat overheidsinstellingen de wettelijke en morele plicht hebben om alle burgers te ondersteunen. Hij merkt ook op dat hoewel de meeste mensen in armoede Spaans zijn, immigranten vaak een groter risico lopen vanwege belemmeringen op het gebied van werkgelegenheid en toegang tot diensten.
Groeperingen die migranten helpen, zoals CEAR, waarschuwen dat een dergelijke statistische scheiding immigranten kan stigmatiseren, de sociale cohesie kan verzwakken en discriminerende houdingen kan legitimeren. Ze benadrukken dat migranten een aanzienlijke bijdrage leveren aan de culturele diversiteit, economie en beroepsbevolking van Spanje, en vaak essentiële banen aannemen in de landbouw, gezondheidszorg en zorg – sectoren die essentieel zijn voor de ontwikkeling van het land.
Pedro Juan Díaz, directeur van ASTI, stelt dat de maatregel weliswaar discriminerend is, maar uiteindelijk de waarheid aan het licht kan brengen: immigranten zijn geen last, maar een waardevol onderdeel van de samenleving. Hun werk ondersteunt de economie, houdt pensioenstelsels in stand en geeft plattelandsgemeenschappen en vergrijzende gemeenschappen nieuw leven.
Academici delen vergelijkbare zorgen. Carlos Gómez Gil, hoogleraar sociologie aan de Universiteit van Alicante, benadrukt dat de geschiedenis aantoont dat migratie innovatie, vooruitgang en welvaart stimuleert. Hij bekritiseert pogingen om demografische realiteiten te vereenvoudigen en herinnert ons eraan dat wetenschappelijk onderzoek de positieve rol van migratie in sociale en economische groei overweldigend bevestigt.
Alfonso Ortega, hoogleraar aan de UMH, is het ermee eens dat gedifferentieerde data de beleidsvorming kunnen verbeteren als ze verantwoord worden gebruikt. Hij benadrukt dat dergelijke informatie migranten moet integreren en ondersteunen – niet de samenleving mag verdelen of xenofobie aanwakkeren.
Deskundigen in de gezondheidszorg erkennen dat migranten vanwege hun omstandigheden mogelijk grotere behoeften hebben. Door in te spelen op die behoeften, versterken we de volksgezondheid voor iedereen.
Uiteindelijk is migratie een natuurlijk en verrijkend onderdeel van de Spaanse geschiedenis. In plaats van angst te zaaien, zou de samenleving de kansen die immigranten bieden – diversiteit, veerkracht, arbeid, innovatie en culturele rijkdom – moeten omarmen – essentiële ingrediënten voor de toekomst van Spanje.
