Er is geen enkele ouder die een kind heeft opgevoed, die niet op een gegeven moment heeft gezegd: 'Je hebt ogen in je achterhoofd nodig om ze in de gaten te houden.' Maar zodra het kind op school zat, ontdekte hij of zij tot zijn of haar schade dat juist de leraar ogen in zijn achterhoofd had!
Een zekere dame die ik ken, die hier naamloos zal blijven, heeft keer op keer bewezen dat ze over de wonderbaarlijke kracht van ogen in haar achterhoofd beschikt. Zoals ik misschien al eerder heb gezegd, heeft ze allereerst een neus die haar een baan als snuffelaar bij de drugsbrigade op Dublin Airport zou opleveren. 'Wie had je in de auto?' ... en dat een dag nadat ik een arme 'scrut' een lift naar een wedstrijd had gegeven.
Maar het zijn deze extra ogen waar we hier naar kijken. 'Hou op met plukken'... net als ik haar met haar rug naar me toe zie staan en besluit ik iets lekkers te proeven dat op het fornuis staat. (Misschien heeft het wel iets met die leraar te maken.) Ik heb wel één keer gereageerd... maar slechts één keer, haast ik me eraan toe te voegen, door me af te vragen waarom dit talent niet geldt voor achteruitrijden!
We kunnen in een restaurant, op een vliegveld of bij een concert zitten en dan wordt me gevraagd: 'Heb je ooit het gevoel gehad dat iemand naar je keek?' 'Niet sinds je je vader vertelde dat we gingen verloven', antwoord ik. Maar zonder mankeren draaien 'vierogen' zich om en kunnen ze me de naam vertellen van degene die ons met een blik bevoordeelt.
Natuurlijk is er geen zichtbaar bewijs dat we vanuit ons achterhoofd kunnen zien. Het is gewoon dat merkwaardige instinct, een gevoel dat ons vertelt dat er iets achter ons is waar we ons bewust van moeten zijn. Het is mogelijk dat de hersenen soms een analytische kracht inzetten die 'blikdetectie' omvat om ons te laten weten dat we het focuspunt zijn van een paar ogen die we niet kunnen zien.
Ik herinner me dat ik ooit een voetballer op de radio hoorde interviewen; een snelle aanvaller die altijd de bal leek te hebben. De speler vertelde de interviewer dat hij altijd kon zien hoe dicht de speler achter hem was, zonder ooit te hoeven kijken. Er zijn zeldzame gevallen bekend van mensen die geboren zijn met ogen die zo ver uit elkaar en zo groot zijn dat ze het perifere zicht hadden om het meeste te zien wat er achter hen gebeurde.
Je kunt een zonnebril met spiegelreflectoren kopen, zodat je mensen achter je kunt zien. Ik weet dat ik de jongens heb beloofd dit niet aan de jongens te laten merken, maar eerlijk rapporteren is tegenwoordig belangrijker dan ooit!
Konijnen (waar ik het een en ander over weet) en papegaaien kunnen achterom kijken zonder hun kop te draaien. Hun ogen zitten aan de zijkant van hun kop, waardoor ze een panoramisch zicht van 360 graden hebben. Dit stelt hen in staat om alle mogelijke gevaren en alle mogelijke gevaren tegelijk te overzien.
Naast konijnen is er ook nog een dier waar ik het een en ander over weet; ik heb ze allebei gefokt. Geloof me, de koe kan net zo goed achterom kijken als een konijn. Met haar ronde, bolle ogen aan de zijkant van haar kop kan je humeurige oude koe de perfect geplaatste trap recht in je bal… ba… b… emmer gooien, zonder haar kop ook maar een moment te draaien!
Ik weet alles over 'kickidy' koeien, maar ik heb geen idee wat ik je nu ga vertellen. Spreek me alsjeblieft niet aan op straat om erover te discussiëren, want de waarheid is dat wat ik nu schrijf, is overgenomen van een stukje papier dat ik vorige week uit een tijdschrift heb gescheurd. Dit fragment inspireerde bovenstaande gedachten – maar hier houdt de vergelijking op.
In 2002, aan de Universiteit Leuven, bedacht de heer (waarschijnlijk een professor, maar dat staat er niet bij) Claude Veraart een paar ogen voor de achterkant van je hoofd... voor elk hoofd. Hier is het stukje waarover ik je nooit wil ondervragen. 'Een op microsystemen gebaseerde visuele prothese is een spiraalvormige manchetelektrode rond de oogzenuwen aan de achterkant van het oog. Deze is verbonden met een stimulator in een kleine holte in de schedel.' Snap je dat? Met andere woorden, het staat bekend als ogen in de achterkant van je hoofd.
Ik hou niet van die stukjes over het spelen met 'oogzenuwen' of een 'kleine kuil in de schedel'. Persoonlijk ben ik bereid om het bij de twee ogen te houden die ik voor me heb – en vertrouw ik erop dat Specsavers de rest doet!
Vergeet niet
Dit pensioen is niet alles wat ik ervan verwacht had. Ik word 's ochtends wakker zonder iets te doen en als ik die avond naar bed ga, besef ik dat ik er maar de helft van heb gedaan.
