Er is onlangs een zeer goed artikel verschenen in De leider waarbij de aanhoudende problemen bij Cala Mosca worden benadrukt, evenals de inspanningen die worden geleverd om de vervuiling aan te pakken en de Blauwe Vlag-status te herstellen.X (voorheen Twitter))
Maar Cala Mosca is lang niet het enige strand dat zorgen baart bij de bewoners.
Iedereen die regelmatig langs de kustlijn wandelt, weet dat er ook vragen worden gesteld over bepaalde delen van Playa Flamenca, met name het noordelijke gedeelte bij het kustpad. Zowel bewoners als bezoekers uiten al maanden hun bezorgdheid over het uiterlijk van sommige stukken kustlijn en of deze wel echt het imago weerspiegelen dat Orihuela Costa wil uitstralen.
Dit roept onvermijdelijk een bredere vraag op.
Hoeveel van onze stranden verdienen de Blauwe Vlag-onderscheiding nu echt?
Voordat iemand bezwaar maakt, is het belangrijk te weten dat de Blauwe Vlaggen worden toegekend op basis van specifieke criteria. Waterkwaliteit, veiligheidsmaatregelen, toegankelijkheid, milieubeheer en voorzieningen spelen allemaal een rol in het beoordelingsproces. De onderscheiding wordt niet zomaar toegekend.idealist)
Er speelt echter ook nog de kwestie van de perceptie.
Want hoewel een strand technisch gezien aan de criteria kan voldoen, beoordelen veel inwoners een strand op basis van iets veel eenvoudigers:
"Zou ik daar daadwerkelijk de hele dag willen doorbrengen?"
En daar begint de miscommunicatie.
In delen van Orihuela Costa worden bezoekers begroet door grote ophopingen zeewier die lange tijd kunnen blijven liggen. Op sommige plekken vormt het zeewier aanzienlijke hopen die het landschap domineren. Hoewel experts terecht zullen benadrukken dat Posidonia en andere zeewiersoorten een belangrijke ecologische rol spelen, doen de meeste vakantiegangers geen onderzoek naar het milieu.
Ze beslissen waar ze hun handdoeken neerleggen.
Ze zijn aan het beslissen of ze volgend jaar terugkomen.
Ze zijn aan het beslissen of ze Orihuela Costa aan vrienden en familie zullen aanbevelen.
Een Blauwe Vlag kan hen geruststellen dat de waterkwaliteit aan internationale normen voldoet, maar het overtuigt hen er niet per se van dat het strand er aantrekkelijk uitziet.
Dat onderscheid is van belang.
Toerisme is een van de belangrijkste economische motoren van de Costa. Duizenden bedrijven zijn afhankelijk van bezoekers die onze kustlijn verkiezen boven talloze alternatieven elders in Spanje en rond de Middellandse Zee.
Als bewoners zelf vragen beginnen te stellen over de toestand van bepaalde stranden, moeten lokale politici daar aandacht aan besteden.
De vraag is niet of zeewier volledig verwijderd moet worden. Milieuoverwegingen moeten in acht worden genomen.
De vraag is of er een verstandig evenwicht wordt gevonden tussen milieubescherming en het behoud van stranden die mensen daadwerkelijk willen gebruiken.
Veel kustgemeenten in heel Europa voeren momenteel precies hetzelfde debat.
Sommigen heroverwegen de nadruk die wordt gelegd op Blauwe Vlag-keurmerken en stellen dat het publiek stranden steeds vaker beoordeelt op uiterlijk, netheid en de algehele bezoekerservaring, in plaats van alleen op certificeringen.
Misschien zou Orihuela Costa hetzelfde moeten doen.
Hoewel blauwe vlaggen nog steeds waardevol zijn, kunnen ze de tevredenheid van het publiek niet vervangen.
Uiteindelijk komen bezoekers niet aan met een checklist van technische conformiteitscriteria.
Ze komen aan met de verwachting van schone, aantrekkelijke stranden.
Als bewoners openlijk de toestand van Cala Mosca, Playa Flamenca en andere delen van onze kustlijn in twijfel trekken, is de echte vraag misschien niet hoeveel Blauwe Vlaggen we hebben.
De vraag is wellicht of die vlaggen nog wel weerspiegelen wat mensen daadwerkelijk zien als ze aankomen.
En als het antwoord steeds vaker "nee" is, dan is de gemeten norm misschien niet langer de norm die er het meest toe doet.
