“Elk boek dat ik schrijf begint met een vraag.”
Een interview met de krant The Leader.
Veel mensen kennen je van je gemeenschapswerk op Orihuela Costa en als medeoprichter van PIOC, maar de afgelopen jaren heb je je ook als auteur ontpopt. Hoe is die reis begonnen?
Peter Houghton: Het begon eigenlijk met bezorgdheid in plaats van ambitie. Ik ben nooit op een ochtend wakker geworden en heb besloten dat ik schrijver wilde worden. Ik had gewoon het gevoel dat er verhalen waren die niet goed verteld werden.
Mijn eerste non-fictieboek was Broken Promises: Betrayed and Forgotten – The Silent Crisis Facing Britain's Pensioners . Het onderzocht de uitdagingen waar ouderen in Groot-Brittannië mee te maken krijgen: eenzaamheid, sociale zorg, waardigheid, financiële problemen en het gevoel onzichtbaar te worden op latere leeftijd.
Het was een moeilijk boek om te schrijven, omdat het niet alleen over statistieken ging. Het ging over echte mensen. De reacties van lezers overtuigden me ervan dat boeken gesprekken op gang kunnen brengen die de politiek en de media soms over het hoofd zien.
Dat moedigde me aan om door te gaan met schrijven.
Je boeken behandelen zeer uiteenlopende onderwerpen. Was dat altijd al de bedoeling?
Peter: Helemaal niet, hoewel er wel een rode draad door alles loopt wat ik schrijf.
Of het nu gaat om The Moorish Conquest , Broken Promises , Living and Growing Old in Silence , Shadows Over Spain of mijn aanstaande boek Beyond the Costa , ze gaan allemaal over mensen.
Het gaat over geschiedenis.
Het gaat om gemeenschappen.
Het gaat om beslissingen.
Het gaat erom te vragen waarom sommige dingen wel lukken en andere niet.
Ik ben gefascineerd door hoe samenlevingen functioneren en, evenzeer, waarom ze soms juist níét functioneren.
Je nieuwste werk, Beyond the Costa, lijkt heel anders dan je eerdere boeken. Waardoor heb je het geschreven?
Peter: Eén zin.
Jarenlang, tijdens mijn werk met bewoners en buurtverenigingen op Orihuela Costa, hoorde ik mensen steeds weer zeggen:
“Orihuela Costa is geen Spanje.”
Telkens als ik het hoorde van een vaste bezoeker van een van onze PIOC-bijeenkomsten, begreep ik niet wat hij bedoelde.
Hoe kan Orihuela Costa nu géén deel van Spanje zijn?
Het maakt deel uit van Spanje.
Het is conform de Spaanse wetgeving.
Het betaalt Spaanse belastingen.
In eerste instantie nam ik aan dat hij gewoon zijn frustratie uitte.
Pas toen ik uitgebreid door Spanje reisde, besefte ik dat hij het helemaal niet over aardrijkskunde had.
Hij sprak vanuit zijn eigen ervaringen.
Dat heeft mijn denkwijze volledig veranderd.
Dus het boek gaat eigenlijk over het veranderen van je eigen mening?
Peter: Precies.
Jarenlang bekeek ik Spanje door een heel klein venster.
Mijn wereld draaide om Orihuela Costa: wegen, stranden, planningskwesties, gezondheidszorg, politie en lokale politiek.
Die kwesties waren belangrijk, en veel ervan zijn dat nog steeds.
Maar ik besefte geleidelijk dat ik het hele land was gaan beoordelen op basis van een klein deel ervan.
Daarna ben ik op reis gegaan.
Ik heb steden en dorpen in heel Spanje bezocht.
Ik heb met de bewoners gesproken.
Ik heb geobserveerd hoe verschillende gemeenschappen functioneerden.
Wat me opviel, waren niet de grootse architectuur of beroemde bezienswaardigheden. Het waren de alledaagse details die de meeste mensen pas opmerken als ze er niet meer zijn.
De wegen werden onderhouden.
De parken werden goed onderhouden.
De openbare ruimtes waren schoon.
Straatmeubilair werd gerepareerd voordat het in verval raakte.
Zelfs zoiets simpels als reclameborden trok mijn aandacht.
Op Orihuela Costa zien we een wildgroei aan illegale reclameborden. Veel ervan staan er al jaren, terwijl andere reclame maken voor bedrijven die al lang verdwenen zijn. Sommige zijn volledig verlaten en roesten weg langs de weg, wat een verwaarloosde indruk wekt.
Tijdens mijn reis door Spanje merkte ik dat ik op zoek ging naar vergelijkbare voorbeelden.
Verrassend genoeg zag ik ze zelden.
Het was niet zo dat die gemeenten perfect waren – geen enkele plek is perfect – maar er leek meer nadruk te liggen op het onderhouden van de openbare ruimte en het verwijderen van dingen die geen doel meer dienden.
Het was wederom een kleine observatie, maar het bevestigde een veel belangrijkere les.
Gemeenschappen worden niet alleen beoordeeld op de grote projecten die politici aankondigen, maar ook op de talloze alledaagse details die de bewoners ervaren.
Toen begon ik me af te vragen of ik een deel van Spanje had aangezien voor heel Spanje.
Die vraag vormde uiteindelijk de basis voor Beyond the Costa.
Is dit een politiek boek?
Peter: Politiek speelt zeker een rol, omdat de lokale overheid invloed heeft op de plaatsen waar we wonen.
Maar dit boek is niet bedoeld om politieke partijen aan te vallen.
Het gaat om leren.
Het gaat erom gemeenschappen met elkaar te vergelijken en te onderzoeken wat succesvolle plekken anders doen.
Waarom zijn sommige steden schoon, goed onderhouden en bloeiend, terwijl andere het moeilijk hebben?
Waarom doen sommige gemeenteraden de basiszaken wel consequent goed?
Waarom zijn inwoners in sommige gebieden trots op de plek waar ze wonen?
Die vragen interesseerden me veel meer dan partijpolitiek.
Lezers weten dat je ook Shadows Over Spain hebt geschreven. Hoe past dat in het geheel?
Peter: Shadows Over Spain onderzoekt bestuur, verantwoording en transparantie.
Het is een serie die onderzoekt hoe macht het dagelijks leven beïnvloedt.
Beyond the Costa vult het aan omdat het zich, in plaats van primair op politieke systemen te concentreren, richt op gemeenschappen.
Samen vertellen ze twee kanten van hetzelfde verhaal.
Men onderzoekt macht.
De andere onderzoekt de plaats.
Je hebt onlangs Peter Houghton Publishing opgericht. Wat betekent dat voor jou?
Peter: Het is waarschijnlijk een van de meest spannende stappen die ik heb gezet.
In plaats van alleen losse boeken uit te geven, bouw ik nu een catalogus op onder mijn eigen uitgeversnaam.
Elk boek wordt onderdeel van een grotere collectie.
Of iemand nu geschiedenis, maatschappelijke vraagstukken, politiek of reizen leest, ik hoop dat ze een gemeenschappelijk doel zullen herkennen.
Peter Houghton Publishing staat voor boeken die informeren, geaccepteerde denkbeelden uitdagen, discussie aanmoedigen en bovenal mensen nieuwsgierig genoeg maken om vragen te stellen.
Tot slot, wat wilt u dat lezers uit uw werk meenemen?
Peter: Nieuwsgierigheid.
Als iemand na het lezen van een van mijn boeken de wereld iets anders bekijkt dan aan het begin, dan heb ik bereikt wat ik voor ogen had.
Boeken hoeven niet altijd alle antwoorden te geven.
Soms schuilt hun grootste waarde in het stellen van betere vragen.
Ik hoop dat Beyond the Costa precies dat doet.
Het is niet zomaar een boek over Spanje.
Het is een boek over perspectief.
Soms moeten we, om de plek die we thuis noemen echt te begrijpen, er eerst voorbij stappen.
